نویسنده: سیدنیما موسوی

رویت شیء مرموز در آسمان تهران

روزنامۀ اطلاعات در روز 29 شهریور مکالمۀ خلبان با برج مراقبت را عیناً نقل می‌کند، داستان از این قرار است که یک زن ساکن منطقۀ سیدخندان ضمن تماس با برج مراقبت از دیدن یک شیء نورانی خبر می‌دهد. با ازدیاد تماس شهروندان، کارشناس پرواز از طریق برج مراقبت، فانتوم‌های ایرانی در پایگاه شاهرخی همدان را در جریان می‌گذارد و دو فانتوم ایرانی درصدد تهاجم به شیء نورانی بر می‌آیند که از قرار معلوم سرعت این شیء سریع‌تر از جنگنده‌های فانتوم است و پرواز فانتوم‌های ایرانی بی‌نتیجه به پایان می‌رسد: « خبرنگار ما که امروز با مراجعه به سازمان هواپیمایی کشوری، برج مراقبت فرودگاه و دستگاه‌های هدایت‌کنندۀ فرودگاه مهرآباد توانست اطلاعات تازه‌ای در مورد ماجرای رویت بشقاب‌پرنده در آسمان تهران به‌دست آورد می‌نویسد:

مقارن ساعت 12 پریشب یک خانم 35 سالۀ ساکن 45 متری سیدخندان متوجه یک شیء فوق‌العادۀ نورانی بر فراز خانه‌اش می‌شود؛ این شیء که مدت یک‌ساعت متوقف بود توجه خانم خانه‌دار را جلب کرد؛ وی مدت‌ها به شیء نورانی خیره می‌شد؛ ولی چون وجود آن برای او اسرار آمیز و ناشناخته بود و از طرفی همسرش نیز در مسافرت بسر می‌برد و در خانه نبود احساس نگرانی شدید کرده و مراتب را تلفنی به مسئولان فرودگاه مهرآباد اطلاع داد. خبرنگار ما تنها روزنامه‌نگاری است که موفق شد نوار مکالمۀ دو خلبان جت فانتوم را که در تعقیب بشقاب‌پرنده رفته بودند را بشنود. عین مکالمات تلفنی را از لحظۀ رویت بشقاب‌پرنده در فراز خانۀ آن زن واقع در 45 متری سیدخندان چنین می‌نویسد:

• الو؛ برج مراقبت فرودگاه، من حدود یک‌ساعت است که یک شیء نورانی در آسمان خانه‌ام می‌بینم. این شیء اسرارآمیز و ناشناخته به نظر می‌رسد. شما از وجود این شیء مطلع هستید؟ آیا متعلق به خود شماست؟
• ...
• مامور برج مراقبت: الو؛ پایگاه شاهرخی، اکنون یک شیء فوق‌العاده نورانی و ناشناخته در آسمان تهران مشاهده شده. فوراً برای شناسایی آن اقدام کنید.

در این موقع ستوان خلبان «ج» با یک جت فانتوم از پایگاه شاهرخی همدان برمی‌خیزد و با شکستن دیوار صوتی خود را بلافاصله به تهران می‌رساند و به تعقیب شیء نورانی می‌رود. شیء با دیدن جت فانتوم از حالت توقف بیرون آمده و به حرکت خود به سمت جنوب تهران ادامه می‌دهد. متن مکالمه خلبان فانتوم با برج مراقبت به این شرح است:

• خلبان: برج مراقبت، من خلبان فانتوم، شیء را می‌بینم. اشعۀ بنفش، نارنجی و سفید از خود ساطع می‌کند. سرعت حرکت شیء چندین برابر سرعت جت فانتوم است. اندازۀ آن نصف کرۀ ماه از روی زمین است؛ با نوری سه برابر نوری که از کره ماه به نظر می‌رسد. من هر قدر بر سرعت جت می‌افزایم موفق نمی‌شوم به شیء نزدیک شوم. سرعت آن بسیار زیاد است.
• برج مراقبت: اگر تعقیب شیء با سرعتی که جت فانتوم دارد بی‌نتیجه است به پایگاه برگردید.
• خلبان: من قصد بازگشت دارم؛ اما به نظر می‌رسد شیء به تعقیب من می‌آید. با سرعت زیاد، الان پانزده مایل با من فاصله دارد و حالا ده مایل، 5 مایل، کمک..کمک... به من نزدیک شد. ممکن است مرا نابود کند. شیء از کنار هواپیما گذشت اما آسیبی به من و هواپیما وارد نیاورد. مرا هدایت کنید به پایگاه برگردم.

در این موقع برج مراقبت هواپیمای دیگری را مامور تعقیب شیء می‌کند. این بار شیء حوالی ساعت  2 و 5 بامداد به‌سمت آسمان بیابان‌های بهشت زهرا و کهریزک می‌رود. جت فانتوم دوم به تعقیب آن می‌پردازد.

• خلبان: من به شیء نزدیک می‌شوم، شیء سرعت خود را کاسته است. خلبان لحظه‌ای سکوت می‌کند. برج مراقبت: هواپیما به‌وسیله تشعشعات شیء، تحت تاثیر قرار گرفته؛ دستگاه‌های الکتریکی کماکان کار خود را خوب انجام می‌دهد. تلاش می‌کنم دستگاه موشک‌انداز را به‌کار اندازم. دستگاه‌های فرامین خوب کار می‌کنند. شیء نورانی اکنون یک سفینه از خود جدا کرد و به زمین فرستاد. انقدر نورانی است که ریگ‌های کف بیابان را از بالا به خوبی می‌بینم. شیء از زمین برخاست و به دستگاه جسم اصلی ملحق شد. اکنون شیء از آسمان تهران به سرعت سرسام‌آور دور می‌شود. اکنون شیء ناپدید شده. مرا به پایگاه هدایت کنید. (4)»

تحلیل کارشناس پرواز از شب واقعه

در روز 30 شهریور، روزنامۀ اطلاعات داستان را از زاویۀ «حسین پیروزی» کارشناس پرواز شب حادثه روایت می‌کند. پیروزی، ابتدا به تماس شهروندانی اشاره دارد که عمدتاً از مناطق شمال شرق تهران حوالی خیابان‌های کوروش و سیدخندان با وی تماس گرفته‌اند که نشان می‌دهد شیء فوق از سمت شمال شرق تهران به سرعت به سمت جنوب غرب تهران و کوه بی‌بی شهربانو در شهرری حرکت کرده است؛ ازاین‌رو سقوط احتمالی نیز در آن حوالی می‌باشد. «آقای حسین پیروزی کارشناس مراقبت پرواز تنها کسی است که از ابتدا در جریان بشقاب‌پرنده قرار داشته و تا آخرین لحظات، این شیء را با دوربین مخصوص برج مراقبت دیده است: حدود نیمه‌شب خانمی از خیابان کوروش کبیر نزدیک سینمای مولن‌ژور به من تلفنی اطلاع داد که یک شیء نورانی در آسمان تهران دیده می‌شود. چون این نوع تلفن‌ها بی‌سابقه نبود من ابتدا به این موضوع اهمیت ندادم؛ ولی چند لحظه بعد خانم دیگری تلفنی ضمن معرفی خود گفت منزل ما حدود چهل و پنج متری سیدخندان است و بالای سر ما یک شیء بسیار نورانی در حرکت است که فکر نمی‌کنم هواپیما باشد. به‌دنبال این مکالمه خانم دیگری از نزدیک بولینگ پرسپولیس که در خیابان کوروش کبیر قرار دارد تلفن کرد و همین مطالب را گفت.

چون تماس‌هایی که با من گرفته می‌شد از نواحی شمال شرقی تهران و در یک مسیر مشخص بود، روی کنجکاوی به بالکن برج مراقبت برای دیدن هواپیماها موقع نشستن روی باند فرودگاه نگهداری می‌شود مسیری را که آن سه خانم مدعی بودند شیء نورانی در آنجاست مورد بررسی قرار دادم و با تعجب شیء نورانی را دیدم که به شکل یک استوانه  بود و پس از چند دقیقه به شکل مکعب مستطیل تقریباً به طول 4 الی 6 متر در آمد که از دو سر آن نور آبی و از وسط نور قرمز ساطع بود. چون اطلاع داشتم که در آن موقع شب پروازی نداریم، برایم مسلّم شد که این شیء نه هواپیما است و نه هلیکوپتر. از دیدن شیء به حدی هیجان‌زده بودم که حدود ده‌دقیقه با دوربین به آن خیره شدم. موضوع بیشتر برایم جالب شد وقتی که دیدم شیء نورانی تغییر شکل می‌دهد. گاهی به‌شکل یک ستارۀ دریایی در می‌آید و گاهی استوانه‌ای می‌شود. حرکت آن نیز نوسانی بود. گاهی به‌دور خود می‌چرخید و گاهی در یک مسیر افقی با نوسانات نامرتب حرکت می‌کرد. در همین زمان من با دوربین به شیء خیره شده بودم و پس از چند دقیقه شیء نورانی، کاملاً به رنگ آبی درآمد. شیء نورانی مسیر خود را که ابتدا در طرف شمال شرقی تهران بود به‌طرف جنوب غربی به‌حرکت درآمد. وقتی که به نزدیکی کوه‌های بی‌بی شهربانو رسید در آسمان ثابت ماند. در این لحظه یک جسم نورانی از شیء اصلی جدا شد و بر زمین نشست. (5)».