درست در سال‌هایی که تلویزیونِ ایران پر بود از تصویرِ رشد اقتصادی دوران هویدا، بعضی از جوان‌های همین شهر در اتاق اداره می‌خوابیدند؛ نه به این دلیل که کار نداشتند؛ چون با وجود کار حتی اجارۀ خانه‌ای کوچک هم برایشان رؤیا بود. در این اوضاع آشفته، صدها دختر و پسر ایستاده بودند که در روزنامه‌ها دردِ دل خود را بنویسند و از وضعیت تلخ خود بگویند.